*******************

ഇനി നീ എഴുതുമ്പോൾ 
"ഞങ്ങൾ " 
എന്നുള്ളതു വേണ്ട 

മെലിഞ്ഞുണങ്ങിപ്പോയ 
നിന്റെ കവിതകളിൽ 
എന്നെ കൂട്ടി കെട്ടേണ്ട

ചുണ്ട് കൂട്ടിയുരുമ്മി
തീയുണ്ടാക്കിയതും
ചുരത്തിന്റെ
നിറുകയിലെ വീട്ടിൽ
കോടക്കൊപ്പം
കാണാപടവുകൾ
കയറിയതും

കുഴിച്ചു കുഴിച്ചു പോകെ
തളർന്നു പരസ്പരം
വിയർപ്പിൽ മാപ്പ്
എന്നെഴുതിയതും
എല്ലാം ശരി

ഞാൻ
നിന്റെ
കവിത പോലെ
മെലിഞ്ഞിട്ടല്ല

ഓടയിൽ ഒഴുകിത്തീരുന്ന
കൂട്ടങ്ങളെ ഓർത്തു
ചങ്ക് പൊട്ടുമ്പോൾ
പുകയുടെ
മരണക്കിണറിൽ
ഒരു പഴഞ്ചൻ
ബൈക്ക് എന്നപോലെ
കയറ്റിറക്കങ്ങൾ...

എനിക്ക്
പതിവില്ല


"വിപ്ലവം ആസന്നമായ്"
എന്ന് ഒച്ചയിട്ടൊടുങ്ങിയ
മുത്തച്ഛൻ എന്ന പോലെ ...

കിടക്കയിലെ പിരിയൻ
ഗോവണികളിൽ
ചുറ്റി പടിക്കുമ്പോഴും
വായിച്ചു കൂട്ടിയ
പുസ്തകത്തിലെ
ഏതോ മുഖമില്ലാത്ത
അച്ചിയുടെ
മണമില്ലാ നെഞ്ചിലേക്ക്നീ
തല പൂഴ്ത്തുന്നു

ഞാൻ നിന്റെ
കവിത പോലെ
മെലിഞ്ഞതല്ല

എന്റെ ഉത്സവങ്ങളെ
"ഞങ്ങൾ " എന്ന് കൊരുത്ത്
നീ കയ്യടക്കിയത് മതി

ഇനി എനിക്ക് സ്വയം
തടിച്ചു ചീർത്ത
ഒരു നോവലാകണം